Дирӯз матлаби муассиси хабаргузорӣ ва ҳафтаномаи «Озодагон», рӯзноманигори шинохта Зафари Сӯфӣ таҳти унвони «Вақте ҳамаи роҳҳоро мебанданд… Нашрияи «Озодагон» аз чоп бозмонд» дар шабакаи интернетӣ интишор шуд. Зафари Сӯфиро ба унвони шоир, рӯзноманигор ва қаламбадасти хуб мешиносам ва эътироф мекунам. Албатта, он чи ки интишор медиҳад, аз ҷумлаи шеър ва  матолиби публитсистӣ назари шахсӣ ва диди инфиродии ӯст ва ба ин дидгоҳу мавқеъгирӣ қоилем. Вале баъзан рӯзноманигор масъаларо аз будаш зиёдтар нишон медиҳад ва тобиши сиёсӣ медиҳад. Манзури мо матлаби ахирии ӯст, ки атрофи аз чоп бозмондани ҳафтаномаи «Озодагон» баҳс мекунад.

Дар сомонаи «Озодӣ» мақолае бо унвони “1215 рӯз ҳабси Бузургмеҳр Ёров” нашр гардидааст, ки иғвоангезона мебошад. Дар аввали ин матлаб оварда шудааст, ки гӯё кадом созмони байналмилалие аз мақомоти Тољикистон қатъи таъқиби вакилони мудофеъ ва озод кардани Бузургмеҳр Ёровро талаб карда бошад. Масъулони сомонаи “Озодӣ” ин масъаларо ба Рӯзи ҳуқуқшиносоне, ки таҳти хатар қарор додаанд, марбут донистааст.

Шаби 18-уми январ тариқи сомонаҳои интернетӣ оғои Кабирӣ, ки ҳанӯз ҳам муайянии ҷойгоҳи худро нафаҳмидаасту садояш уллоси шағолҳои гуруснаи биёбонро мемонад, «гӯё» ба саволҳои шаҳрвандон ба шакли «онлайн» посухдиҳӣ кард. Кабирӣ боз ҳам бо суханҳои «дарзмол»-кардагиаш бисёр гап заду билкул чизе нагуфт.

Аз ду сар чӣ ҳам мегуфт? Зеро Кабирӣ аз шумори он гуна чеҳраҳое нест, ки тавонад аз ободкориҳояш ва заррае хизматаш, ки барои сарзамини аҷдодияш карда бошад ҳадс бизанад. Кабирӣ дар рушди бунёдкориву созандагии кишвари Тоҷикистон натавонистааст саҳме гузошта бошад! Накардааст! Танҳо ба халқи азизи Тоҷикистон ҳамин «хизматаш» буд, ки бо фармони хоҷагони хориҷияш ё худ «оғо»-ҳояш аз пайи амалӣ намудани нақшаҳои тафриқаандозӣ, халалдории оромиву осудагӣ ва аз байн бурдани устувории истиқлолияти навини тоҷикон буд