Замоне кӯҳистони Бадахшон ҷои мардони мард буд. Беҳтарин донишмандон, шоирон, адибон, рӯзноманигорон онҷо таваллуд шудаву ба воя расидаанд. Носири Хусрави Қубодиёнӣ рафту онҷоро макони худ қарор дошт. Аммо имрӯз ба онҳо чӣ шуд? Куҷост он мардони донишманд, он ҷасурони хунсард, он паҳлавоне, ки ғурури кӯҳистонӣ доранд?  (албата ҳанӯз ҳам ҳастанд, аммо ангуштшумор)?

Матлаб молум (Мақсад маълум аст). Чор нафар «майдачорик» (ба забони тоҷикӣ майдамардак) ба номи ҳазрати боқирък, толибък, ёдгорък ва мунавварък, сокинони шаҳри Хоруғро дар тӯли 30 сол дар гарави ҷурму ҷиноятҳои худ гирифтаанд.  Куҷои ин ҷо адолат аст? То куҷо ин 4 нафарак, ки дар таги эзори занҳо дар ҳолати ҷангҳо ҷой мегиранд, ифодагари манфиати мардуми Хоруғ мебошанд? Ин «ботиллидеракҳо» чӣ мехоҳанд? Оё муаллимаи соҳибмаълумот бояд лидер бошад ё ин гурӯҳҳои ғайримасъули ҷиноятӣ дар Хоруғ?

Изҳороти Ситоди байниидоравии таъмини амният дар Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон баёнгари вазъи воқеии сиёсӣ, иљтимоӣ ва ҳуқуқии минтақа мебошад ва дар асоси дастуру супоришҳои Сарвари давлат таъсис ёфта, љиҳати амалӣ намудани чораҳои зарурӣ дар самти риояи тартиботи љамъиятӣ, мубориза бар зидди гардиши ѓайриқонунии маводи мухаддир, мусодира ва халъи силоҳ аз дасти гурўҳҳои љиноятӣ роҳандозӣ шудааст. Аз ин рў, барномарезиҳое, ки то имрўз дар муддати кўтоҳ дар ҳудуди шаҳри Хоруѓ ва дигар минтақаҳои вилоят амалӣ гардидаанд, сазовори қадрдонӣ ва эҳтироманд. Агар ба қисмати муқаддимавии матни Изҳорот таваљљуҳ намоем, дармеёбем, ки Ситод љиҳати иљрои барномаи муназзами ҳукуматӣ корҳои зиёдеро ба сомон расонидааст. Барои намуна, масъулини Ситод аллакай то 11-уми октябри соли равон аз саркардагони гурӯҳҳои муташаккили ҷиноятӣ ва сокинони алоҳидаи шаҳру ноҳияҳои вилоят,