…Дарки фалсафаи “сарсупурдагони роҳи Оллоҳ” танҳо хоси мардуми баргузида аст ва ё одамони одӣ низ ба фаҳми он қодиранд? Дар ин бора борҳо андеша кардаам ва бо чандин касоне, ки худро чунин меҳисобанд, ҳамсуҳбат ҳам шудаам. Аммо дар охир боз ҳам ба як хулоса меоям: онҳо ҳама “сарсупурдаанд” , аммо танҳо сарсупурдаи роҳи Оллоҳ не . Чаро? Аз суҳбати зер шумо сабаби инро хоҳед фаҳмид. Мусоҳибаи мазкур дар яке аз зиндонҳои шаҳри Душанбе  сурат гирифт.

Сомонаи «паём.нет», ки минбари ифротиҳост, изҳороти беасосро дар бораи манъ намудани ҳиҷоб ва рӯсарӣ паҳн намудааст. Аз номи ҷамъияте бо номи «Нур», ки хилофи номаш дар ҷомеа торикиву зулмотро ривоҷ медиҳад, дар байни мардум либоси бегонаро таблиғ мекунад, мавқеъгирии беасосро ҳамчун меъёрии калидии либоспӯшӣ, қарор додааст.

Аз рӯйи маълумоте ки мухбиронамон расонданд, ин ҷамъият мансуби хешутабори собиқ раҳбари ҳизби террористӣ мебошад, сабқатро барои раҳбарӣ бо авлоди фитнагари «ал-файзободӣ» бохта, «айби Исоро аз Мӯсо мегирад».

Ҳиҷобхоҳони бемаънӣ, ки ранги сиёҳро дар фарҳанги миллӣ пиёда карданӣ ҳастанд, бо муқобилати ҳавохоҳони масири миллӣ ва либоси асили  миллӣ ру ба рӯ шудаанд. Ин беимонҳо миллатро сиёҳпӯш ва Ватанро мотамсаро карданӣ ҳастанд, ки хокашон ба хок хӯрда, рӯз то рӯз бо диди васеъ ва дили васеъ, занону модарони тоҷик атласпӯшу адраспӯш шудаанд. Кӯчабоғҳои Душанбе ба гулзори либосҳои ранг ба рангу зебои миллӣ оростааст, касро аз дидани ҳама ин зебоиҳо фараҳ мебахшад.